به نام خدا و سلام…
…وَالْقَلَمِ وَمَا یَسْطُرُونَ ؛
سوگند به قلم و آنچه مى نویسند…
شأنت چنان است که در وصفت آیه ای نازل شده است.
پس همین تو را بس که مسئولیتی الهی بر راهت نهادند.
و تو امانتداری…
امانتی را بستانی و برسانی…
و این امانت بس سنگین است. هم امانت سنگین است و هم راهت سخت و دشوار…
“خبرنگار” مفهموم زمان و مکان را در خود حضم کرده است. او نه زمان میشناسد و نه مکان… نه ترس برایش معنی دارد و نه خطر….
او به فکر امانت است.. باید بگیرد و برساند… حتی به قیمت جان… و این چنین است که سالروز شهادت یک خبرنگار میشود “روز خبرنگار”. خبرنگار سرزمینم، روزت مبارک.
محمد بهرامی – ۱۷/مرداد/۱۳۹۶